“Eskiden yok muydu?” sorusuna cevabımız; ismi vardı, cismi yoktu.

Ağlama Duvarı’nda resmini gördüğümüz Genelkurmay eski 2. Başkanı İlker Başbuğ, demokrasiye “balans ayarı” dediği 12 Eylül darbesi sonrasında, Kırıkkale’de görev yaptığım için sözde orduya silah üreten Makine Kimya’nın üzgün ve biçare hâlini unutmadım. Belki de Balkanlar’ın en gelişmiş makinelerine sahip olduğu hâlde bağımsız olarak, yani NATO denilen jandarma başçavuşundan (!) izin almadan silah üretemiyordu. Ama konserve kutusu üretmek serbestti.

…

Mühimmattan sorumlu albay bir gün bana fabrikayı gezdirdi.

“Bak,” dedi, “şimdi talimat versem ustalarımız G3 silahını hemen yaparlar. Ancak bir parçasını yapmaları yasaktır. O parçanın Almanya’dan gelmesi gerekiyor.”

Pimine kadar dışa bağımlı bir ülke olduğumuz için üzülmüştüm.

…

Lozan ile övünen CHP, ülkeye bir çivi bile çakamamıştır.
 Övündükleri fabrikalardan birisi de Makine Kimya Endüstrisi Kurumudur.

Aslında top imalat etmek için kurucusu Fatih Sultan Mehmet Han’dır.

Yıllarca kamu yasaklısı gibi rölantide çalışarak ancak 2020 yılında 925.788.800 TL olarak kâra geçebilmiştir. “Yurttaşlarım, on yılda çok işler başardık.”

Hikâye… Köyüne varıncaya kadar her okulun kapısında heykel yapmayı başarı saydılar; kafa çektiler, çıplaklık ile övündüler.

…

Şimdi sıkı durun.

Yıl 1982 veya 1983 olabilir. NATO’nun mermi siparişini Kırıkkale Makine Kimya Kurumuna vermişlerdi. Öyle “al üret” değil; başına da Alman mühendisi tayin ettiler. Onayından geçmeden sipariş kabul değil.

Tüm fabrika Alman mühendisin emrinde… Amirler, memurlar, ustalar adeta onun ırgatıydı. Sipariş tamam amma olmadı diye boz, yeniden yap.

Boz-yap keyfi olarak birkaç sefer tekrarlanmıştı.

Kimseler müdahale edemiyordu. Aklımda kalan; Mühimmat’ın Ali Rıza adındaki sorumlu müdürüne kına gelince toplantıda söylenmeye başlamıştı. Alman mühendis, asteğmen olan ve Almanca eğitim alan tercümana:

“Müdüre söyle, eşeğin g…nden çıkar gibi zart zurt lafa karışmasın; yerinde uslu uslu otursun.”

demişti.

Tercüman, bunun çok ağır bir ifade olduğunu söyleyip yumuşatılmasını istemişse de Alman mühendis:

“Hayır, aynen söyleyeceksin.”

diye ısrar edince müdür söylene söylene toplantıyı terk etmişti.

Olayın tercümanı hâlâ hayattadır.

Bu kadarla yetinse gene iyi… Odasında asılı olan Atatürk’ün çerçeveli resmini çöpe atarak:

“Ben Alman vatandaşıyım. Odamda bir diktatörün resmini bulundurmam.”

demişti.

Atatürk’ü Koruma Kanunu’na göre bu kısım ilçenin savcısı olarak beni ilgilendirmiş olsa da adam, koskoca NATO’nun görevlisi ve diplomatik dokunulmazlığa sahipti. Çaresizliğimiz içimize oturmuştu.

Soru bile soramadık.

…

Alman mühendis, Makine Kimya’nın misafirhanesinde kalıyordu.

“Beraberimde eşim yok, bana bir arkadaş bulun.” deyince, “Emrin olur.” denilip hemen bir hanımı yemekli yataklı olarak yanına verdiler…

…

Savunma sanayimiz o günlerden bugünlere geldi.

Artık kimseler gavurun altına hanım vermiyor.

ROKETSAN gururumuz; hava, deniz ve kara savunmamıza ait füzeleri NATO denilen jandarma karakol komutanına (!) sormadan yapabiliyor.

Milli savunmanın envanterine geçirilen ROKETSAN menşeli;
 TAYFUN Block-4 uzun menzilli balistik füze,
 YILDIRIMHAN kıtalararası menzile sahip füze,
 GÖKBORA taarruz füzesi,
 AKATA gemisavar füzesi,
 AKYA ve ORKA denizaltı torpidoları,
 Şimşek-2 uydu fırlatma roket sistemi…

Şu anda üzerinde durulan KAAN, diğer adıyla BORA’nın menzili 280 kilometreyi bulmaktadır.

…

İşte şimdi soruyorum:
 Bir pim yapma yasağı nerede; hava, deniz ve kara olmak üzere ülkenin savunmasında demir kubbe inşa etmek nerede?

“One Minute” devreye girince, fabrikalarımızın sorumlularına kimseler:

“Eşeğin şeyinden çıkar gibi çıkma.”

diyemiyor.

Artık adımız da var, itibarımız da var.

Silah sanayimizin medarıiftiharı ROKETSAN’ın başında bulunan, aynı zamanda kökten akrabam olan Genel Müdür Murat İkinci ile ekibi millî gururumuz ve iftiharımızdır.

Başarılarının devamını diliyorum.