artı5tv youtube reklamı
Hülya Öztürk

Hülya Öztürk

Reklam

Şehirler insanlara benzer; her birinin bir ruhu, bir hafızası ve aldığı derin yaralar vardır. Bugün insanlığın gözü önünde en ağır yarayı alan şehirlerin başında Gazze geliyor. Gazze; her birimizin vicdanında, tarihin omuzlarımıza yüklediği en büyük mahcubiyettir.

Filistin’in ve Gazze’nin maruz kaldığı trajedi, bugünün dünyasında aniden ortaya çıkmış bir kördüğüm değildir. İstila, gasp ve işgalin kökleri 1917 yılına kadar uzanır. Avrupa’da gettolara sıkıştırılan Yahudiler ile İngiliz sömürgeci iradesi arasındaki kirli ortaklıklar ve ardından gelen mandacılık süreçleri, koca bir coğrafyanın kaderini ipotek altına almıştır. 1920’lerde İngiliz mandası ve "hukuki" kılıflar adı altında, sinsi satışlar ve açık gasplarla Filistin toprakları parça parça koparılmıştır. Avrupalıların kendi kıtalarında yarattıkları büyük trajedinin (Holokost) faturasını, bir başka halka, Filistinlilere "bir devlet verme telaşıyla" ödetme çabası, tarihin en büyük adaletsizliklerinden biridir.

Bu sömürgeci planların en kanlı mahsulü ise 1948 yılında Nekbe (Büyük Felaket) ile alınmıştır. Hayfa’da, Safed’de, Cerin’de, Kudüs’te ve es-Sumeyriyye gibi yüzlerce kadim kasabada insanlar evlerinden, bahçelerinden zorla çıkarılmış; hayatlarına, mülklerine el konulmuştur. İnsanlar yanlarına vedalaşacak vakit bulamadan, sadece yükte hafif ne varsa onu alarak bilinmez bir sürgüne doğru yürümüştür. Tıpkı es-Sumeyriyye’den göç ettirilen ve zeytin ağaçlarının altında uyuyarak Lübnan’daki Ayn el-Hilve kampına sığınan Muhammed Raşid gibi, binlerce Filistinlinin elinde kalan tek şey, o toprakların tapuları (Kavaşin) olmuştur.
 O sararmış tapu kağıtları, nesilden nesile aktarılan birer sadakat yemini, toprağa olan mülkiyetin silinmez şahitleridir.

Ancak Nekbe, geçmişte kalmış tek bir sürgün anı değildir; kesintisiz olarak, biçim değiştirerek bugüne kadar süregelen bir zincirdir. Bugün Gazze’de yaşananlar, 1948’de başlayan o büyük sürgün ve yok etme politikasının en vahşi halkasıdır. Küçücük bir alana, adeta bir açık hava hapishanesine sıkıştırılmış milyonlarca insan; açlık, susuzluk, evsizlik ve aralıksız hava saldırılarıyla karşı karşıyadır.

Gazze’de bugün her ailede bir şehit, her ailede bombalarla uzuvları ampute edilmiş bir çocuk, bir genç, bir kadın ya da yaşlı vardır. Dünya, bu korkunç vahşeti allayıp pullamaya, orada yaşanan ölümleri normalleştirmeye çalışırken; enkaz altından çıkarılan küçük çocukların dehşet dolu bakışları ve açlıktan, korkudan titreyen elleri tek bir çıplak gerçeği haykırmaktadır: İnsanlık vicdanı, Gazze'de derin bir sınav vermektedir.

İşte tam da bu noktada, "kayıt altına alma" ve "dijital hafıza" hayati bir cepheye dönüşmektedir. Karşımızda duran yapı (Siyonizm), sadece bir halkın soyunu kırmaya çalışmıyor; kurbanın tarihini çalıp, onu kendi tarihiymiş gibi dünyaya pazarlayarak bir algı savaşı yürütüyor. Eğer bizler yaşanan acıları not etmez, kaydetmez ve bu verileri işlemezsek; dijital hafızanın silinmesine izin verirsek, satılık beyinler ve algı operasyonları bu gerçeği tersyüz edecektir.

Vicdan, Allah’ın insanın içine yerleştirdiği en kıymetli hazinedir. Ve Gazze’de direnen insanlar, boşuna direnmiyorlar. Şehirlerinin %80'i yıkılmış olsa da, minik evlatları Salem Al-Najjar gibi bebekleri ağır yaralarla solunum cihazlarına bağlı kalıp yurt dışından uzanacak bir yardım eli beklese de, kalpleri hâlâ ait oldukları köylere doğru atmaya devam ediyor.

Bu çileli yolda edebiyatçılarımıza, yazarlarımıza, sanatçılarımıza ve her bir vicdan sahibine tarihi bir görev düşüyor:
Bu yaşananların şiiri yazılmaz, belgeseli çekilmez, öyküsü aktarılmaz ve müzikleri yapılmazsa; zamanın acımasız akışında her şey unutulup gider.

Unutmamak ve unutturmamak, Gazze’de her gün sadece "hayatta kalmayı" en büyük emeli haline getirmek zorunda bırakılan o masum çocuklara olan en büyük borcumuzdur. Çünkü biliyoruz ki, ne kadar zaman geçerse geçsin bir Filistinli toprağından vazgeçmeyecektir ve bu davaya adil bir çözüm bulunmadıkça dünya asla tam anlamıyla huzura kavuşamayacaktır.


Reklam
Yorum Yazın

Bitmeyen Nekbe: Filistin

Acıyı kayda almazsan, o acı tekrar yaşanır. Bu cümle, sadece bir defter sayfasına düşülmüş bir not değil; nesillerdir yurtlarından, topraklarından ve canlarından edilmek istenen bir halkın varoluş manifestosudur.

17.05.2026 13:40:00

YAZARLAR

Gönderin, yayınlayalım

Avrupa’da yaşadığınız sorunu, Türkiye’ye ve dünyaya mesajınızı kısa bir video çekip gönderin; sesiniz olalım.

WhatsApp: 0090 506 467 89 28
artı5tv youtube reklamı