artı5tv youtube reklamı
Hülya Öztürk

Hülya Öztürk

Reklam

İnsan kendi varlığına ne kadar da abartılı bir kıymet biçiyor değil mi? Aynaların karşısına geçip üzerimize giydiğimiz unvanlarla, edindiğimiz makamlarla veya biriktirdiğimiz maddiyatla kendimize sarsılmaz bir zırh ördüğümüzü sanırız. Oysa hayatın amansız ritmi, en gururlu duruşların bile ne kadar kırılgan olduğunu her fırsatta yüzümüze çarpar.

Eskiyen bir ceketin duvarda sessizce çürümesi gibi, insanın fiziki ömrü de zamana yenik düşmeye mahkûmdur. 

Sabah tazelenip akşam yorulan, nefesi kesildiğinde toprağın koynundan başka gidecek yeri olmayan bir varlığın yeryüzüne böbürlenerek basması ne büyük bir çelişkidir. "Ne yeri yarabilirsin ne de dağlarla boy ölçüşebilirsin" ikazı, insanın evrendeki gerçek hacmini hatırlatan en yalın hakikatlerden biridir. Devasa dağların, asırlık ağaçların yanında geçici bir gölgeden ibaret olan insanoğlu, kibrini büyüttükçe aslında kendi küçüklüğünü ele verir.

Dünyanın gürültüsüne ve gösterişine kapılmak yerine sessizliği seçenler, kibirden arınmanın hafifliğini keşfedenlerdir. 

Çünkü günün sonunda ne kurduğumuz yüksek cumhuriyetler ne de hırsla sarıldığımız mülkler bizimle gelir. Aynalara sığmayan o kibirli edalardan geriye kalan tek şey, kubbede bıraktığımız bir hoş sadadır: Nasıl bir insan olduğumuz.

İnsan, çoğu zaman kendi küçüklüğünü kabul etmek yerine iki büyük yanılgıya düşer: Kendini herkese doğru anlatabileceğini sanmak ve yaşadığı her aksaklığın suçunu başkalarının ya da geçmişin gölgesine yüklemek.

Anlamaya niyeti, dinlemeye gönlü olmayan bir zihne yapılan her açıklama, boşa çekilen bir kürekten ve ruhu tüketen bir çabadan ibarettir. Peygamberlerin ve bilgelerin dahi herkes tarafından anlaşılamadığı bir dünyada, çırpınarak kendini kabul ettirmeye çalışmak insanı sadece yorar. Tıpkı kurban psikolojisine sığınıp kendi hatalarını sürekli çocukluk travmalarına bağlayanların yerinde sayması gibi... 

Kalpleri çevirmek ya da başkalarının bakışını zorla düzeltmek bizim elimizde değildir; insanı dönüştürecek tek güç, kendi öz iradesi ve sorumluluk alma cesaretidir.

Adımlarımızı yeryüzünde biraz daha hafif, dilimizi biraz daha mütevazı kılmak; kendimizi anlatmak için çırpınmak yerine irademizle dengede durmayı seçmek, belki de bu fani âlemdeki en büyük kazanımımızdır. 

Çünkü toprağa karıştığında kibrin ve hırsın değil, yalnızca ferasetle yaşanmış bir ömrün zarafeti kalır.

 

 

 

 

******

YAZAR GÖRÜŞLERİNE İLİŞKİN AÇIKLAMA

Bu platformda yayımlanan köşe yazıları, arti5tv.com’un kurumsal yayın anlayışını ve editoryal çizgisini yansıtmaz. Yazılarda dile getirilen görüş ve değerlendirmeler, tamamen yazarların kişisel düşüncelerinden ibarettir.


Reklam
Yorum Yazın

Fani Bir Ömrün Zarafeti… Toprak Olacak Bir Kibrin Tasviri

Bugün aynalara sığmayan kibir, yarın bir avuç toprağa karışıyor. Ne mal kalıyor, ne makam, ne de gösteriş. Geriye sadece nasıl bir insan olduğun kalıyor. Bu yüzden bazı insanlar sessizdir... Çünkü faniliği anlayan, böbürlenmeyi bırakır.

26.07.2026 10:01:00

YAZARLAR

Gönderin, yayınlayalım

Avrupa’da yaşadığınız sorunu, Türkiye’ye ve dünyaya mesajınızı kısa bir video çekip gönderin; sesiniz olalım.

WhatsApp: 0090 506 467 89 28
artı5tv youtube reklamı