Menü ARTI5TV
Hicran Demir

Hicran Demir

Tarih: 21.11.2026 00:44

Telin Sesi, Sözün Yolu

Facebook Twitter Linked-in

İnsan dediğimiz varlığın diline, sözüne ve niyetine dair koca bir hayat dersini birkaç kelimeye sığdırmaya çalışıyoruz.

Her insanın dili başka çalar. Aynı kelime, iki ayrı ağızdan çıktığında bambaşka yerlere ulaşabilir. Kimi zaman bir cümle, insanın yüreğine dokunan bir gül olur; kimi zaman da farkında olmadan saplanan bir ok…

Üstelik yalnızca çıkan ses değil, gittiği yer de önemlidir; geldiği yer kadar.

Çünkü söz, ağızdan çıktığı anda sahibinin olmaktan biraz çıkar. Karşısındakinin dünyasına girer. Birinin yarasına denk gelir, diğerinin yarasına merhem olur. Söyleyen belki sıradan bir cümle kurduğunu düşünür ama dinleyen, o cümlenin içinde yıllardır taşıdığı bir anlamı bulabilir.

Bazen bir “Nasılsın?” gül olur.
 Gerçekten sorulmuşsa, insanın içindeki yalnızlığı sarar.

Bazen tek bir kelime ok olur.
 Üzerinden yıllar geçse de unutulmaz. Çünkü bazı yaralar bedende değil, cümlenin hatırasında açılır.

İşte bu yüzden insanın diline sahip çıkması gerekir. Çünkü dil sadece konuşma aracı değildir; insanın gönlünden dünyaya açılan kapıdır.

Ama burada başka bir mesele daha var: Sözün nereye gittiği.

Aynı söz, doğru zamanda söylendiğinde teselli olabilir; yanlış zamanda söylendiğinde kırgınlık yaratabilir. Aynı hakikat, bir gönle sevgiyle söylendiğinde yol gösterir; öfkeyle söylendiğinde duvar örer.

Demek ki sözün kıymeti yalnızca ne söylediğimizde değil, nasıl söylediğimizde ve nereye söylediğimizde saklıdır.

Bir de sözün geldiği yer vardır.

İnsan, karşısındaki kişinin sözünü değerlendirirken yalnızca kelimelere değil, o kelimelerin hangi gönülden çıktığına da bakar. Sevdiğimiz birinden gelen sert bir söz bile bazen düşündürür. Güvenmediğimiz birinden gelen güzel bir söz ise kulağa hoş gelse de kalbe ulaşmayabilir.

Çünkü sözün bir de kaynağı vardır.
 Geldiği yer kadar gittiği yer önemlidir.

Belki hayatın en büyük inceliklerinden biri budur: Her doğru, her yerde söylenmez. Her söz, her gönülde aynı karşılığı bulmaz. Her dilin teli başka çalar; önemli olan, o telden çıkan sesin bir insanın yüreğinde neye dönüşeceğidir.

Ok mu?
 Gül mü?

Bunu çoğu zaman kelimelerden çok, niyet belirler.

Bu yüzden konuşmadan önce bir an durmalı insan. “Ben şimdi ne söylüyorum?” kadar, “Bu söz karşımdakinde ne bırakacak?” diye de düşünmeli.

Çünkü bazı insanlar hayatımıza söyledikleri sözlerle girer; bazıları da söyledikleri sözlerin açtığı yaralarla çıkar.

Ve belki de insanın dünyaya bırakabileceği en güzel iz, çok konuşmak değil; sözü gerektiğinde gül gibi bırakabilmektir.

Çünkü ok yaralar.
 Ama gül… Gül hem kokusunu bırakır hem yarayı sarar.

Söz ola kese savaşı,
 Söz ola kestire başı.
 — Yunus Emre


Orjinal Köşe Yazısına Git
— KÖŞE YAZISI SONU —