Hititlerden bugüne uzanan bir düşü tuvale taşıyan ressam Hilal Arslan, eserleriyle ArtNova Sanat Fuarı’nda sanatseverlerin karşısına çıktı. ARTI5TV Sanat’ın sorularını yanıtlayan Arslan, sanatın insanları bir araya getiren gücünü tek cümleyle anlattı: “Sanat olmadığı zaman dünyanın rengi silinmiş demektir.”
Sanat yolculuğu Ankara Güzel Sanatlar Lisesi’nde başlayan Hilal Arslan, lisans ve yüksek lisans eğitimini Gazi Üniversitesi’nde tamamladı. Bugün resim öğretmeni olarak öğrencilerine sanatı anlatan Arslan, kendi eserlerini ise evindeki atölyede üretiyor.
Fuara Boray Art Galeri ile katılan sanatçın standında, “Hitit’te bir düş” olarak tanımladığı Hitit serisi sergileniyor. Gazeteci Mehmet Özmen’in sorularını yanıtlayan Arslan, eserlerinin arkasındaki düşünce dünyasını adım adım anlattı.
VİDEO İZLE:
Arslan’ın resimlerinin çıkış noktası, evrendeki her şeyin frekans, enerji ve titreşimden oluştuğu düşüncesi. Sanatçı, insanın evreni nasıl hissettiğini ve kavradığını sorguluyor; yola buradan çıkıyor.
Onun için resim yapmak, gözün gördüğünü kopyalamaktan çok daha fazlası: “Benim için resim demek sadece görüeneni yapmak demek değil, hissedileni yapmak aynı zamanda.” Arslan bu yüzden resmi, evrenle insan arasındaki bağı incelemenin ve sezinlemenin bir yolu olarak tanımlıyor.
Tuvaldeki enerjiyi ve titreşimi izleyiciye geçirebilmek için dışavırımcı fırça vuruşlarını tercih eden sanatçı, üslubunu sembolist ve fantastik bir anlayış üzerine kuruyor.
Anadolu’nun binlerce yıllık birikimi, Arslan’ın en büyük ilham kaynağı. “Bu topraklarda farklı uygarlıklar, farklı kültürler, farklı düşünce yapıları yaşamış. Bu beni çok heyecanlandırıyor” diyen sanatçı, Hitit serisinde geçmişle bugünü aynı tuvalde buluşturuyor.
Arslan’a göre zaman düz bir çizgide ilerlemiyor; geçmiş ve şimdi birbirinin üzerine katman katman yerleşiyor. Bu yüzden Hititleri uzak bir geçmiş olarak değil, bugünün içinde yaşayan bir hafıza olarak resmediyor.
“Biz burada yaşayan kültürlerden ayrı değiliz. Aynı topraklardan, aynı coğrafyadan besleniyor olmak bana çok mucizevi geliyor.”
Sanat tarihinin eski tartışmasına, yani sanatın toplum için mi yoksa sanat için mi var olduğu sorusuna da değinen Arslan, kendi cevabını kişisel bir yolculuk olarak veriyor: “Ben bir yoldayım. Bu yol kendimi var etme, kendimi bulma yolu. Her sanatçı da kendini var etme yolunda ilerler. Özgün olmamızın nedeni bu.”
Eserlerinin izleyici tarafından anlaşılmasını istediğini belirten sanatçı, asıl önceliğinin eserin kendi içinden doğması olduğunu söylüyor. Başka kaygılarla üretirse kendine ket vurmuş olacağını düşünüyor.
Arslan’ın eserlerinde verdiği mesajın merkezinde bütünlük var. “Hepimiz bir bütünüz. Hiçbir zaman birbirimizden ayrı olarak düşünmememiz gerekiyor. Her şey birbiriyle ilişkili, ilintili” diyen sanatçı, insanı geçmişiyle ve geleceğiyle birlikte düşünüyor: “Bizden önce var olanlar vardı ve bizden sonra var olacak olanlar var.”
Röportajın sonunda sanatı nasıl tanımladığı sorulan Arslan, en net cümlelerini burada kurdu: “Sanat evrenseldir ve birleştiricidir. Sanat olmadığı zaman dünyanın rengi silinmiş demektir.”
Sanatçıya göre sanat, insanların birbirini anlayabilmesi için ortak bir nokta. Aynı dili konuşmayan insanlar bile dinledikleri bir müzikte ya da baktıkları bir eserde duygudaşlık kurabiliyor. Arslan’a göre bu duygudaşlık iletişimi kuvvetlendiriyor, barışı sağlıyor ve insanlar arasındaki bağı güçlendiriyor.